ದಾರಿಯೊಂದೆ ಬದುಕಿನ
ಮನಸು ನೂರು ಈ ದಿನ
ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆಗೆ
ನೂರು ಭಾವದ ದೀವಿಗೆ
ಕವಲು ತೆವಲಾದ ಜೀವಕ್ಕೆ
ನೋವು ನಲುಗಿದ ದೇಹಕ್ಕೆ
ಬೇಕು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧನ
ಹೃದಯ ಬೆಸೆವ ಆಲಿಂಗನ

ನೀನಾಡುವ ಆಟವೇ ಚೆಂದ
ನಿನ್ನ ಮನೆಯಂಗಳದಿ
ನೋವ ಮರೆಸಿ
ಸುಖವ ಮೆರೆಸುವೆ
ಚಂದಿರನ ತುಂಡು
ನಿನ್ನ ಕಿರುನಗೆಯಲ್ಲಿ
ಹೆತ್ತೊಡಲ ಸಂಭ್ರಮ
ಕಡಲ ತೆರೆಯಂತಿಹುದು
ಬಾಲ್ಯದೊಳು ನಿನಗರಿವಿಲ್ಲದೆ 
ನೀ ಕೃಷ್ಣನಾದೆ

ಲಾಭ ಹೆಣೆಯುವ
ಕೊಳಕು ಮನಸಿದು
ಹೇಳದೆ ಬರುವ
ಕಂಬನಿಯ ಧಾರೆಯಲಿ
ತೊಳೆದು ಬಿಡೆನ್ನೆನನು..
ಕೆಟ್ಟ ಬುದ್ಧಿಯ
ಅಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿದು
ಗಂಗೆಯಂತಿಹ ಮಾತಿನ
ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದಿ
ಜೊತೆಯಾಗಿಸು
ಬದಲಾಗು ಬದಲಾಗಿಸು
ಪ್ರೀತಿ ಕಳೆದು ಅಳೆವ
ಕಠೋರವಾಗದಿರು
ಮರೆಯಾಗಬಹುದು
ಈ ಜೀವ ನೋಡುತ್ತ
ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ಕಳೆಯಲಾಗದೆ

ತತ್ವವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೇಮ
ಹಸಿವಿನೊಳಗಿದೆ ಎಂಬ
ಶಿರಡಿಯೊಳಗಿನ ಕವಿತೆ
ಮತಾತೀತ ಧರ್ಮ
ಸಂಗೀತವೆಂದ
ಶಿಶುನಾಳ ಗೀತೆ
ಸೇವೆಯೆಂಬ
ಇಹದ ಪೂಜೆಗೆ
ಶಿವನೊಲಿವನೆಂದ
ವಚನಗಳ ಸಾರ
ಆದರೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಲೆಕ್ಕ
ಹಾಕುತಿಹರು
ಭಕ್ತಿ ಸಮರ್ಪಣೆಗೆ
ಕೂಡಿಟ್ಟದರಲಿ
ಪಾಲು ನೀಡಿ
ಅಶುದ್ಧಗೊಳಿಪರೈ
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು
ಭಕ್ತಿಯನ್ನಣಕಿಸಿ
ದೇವನಿಲ್ಲವೆಂಬಂತಿಹ
ಬಣ್ಣ ಧರಿಸಿ
ಹೊರ ನೆಲದ
ತತ್ವವೆಂಬರಯ್ಯಾ
ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮವು
ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತಲ್ಲವೆ
ಟೀಕೆ ಡೊಂಬರಾಟದಲಿ
ನಮ್ಮ ಮನೆಯ
ಮಾತಿನ ಸತ್ಯ
ತಿಳಿಯದಾದಿರಯ್ಯಾ..

ನೀಲಿಯಾಕಾಶದಲ್ಲಿ
ಖಾಲಿಯಾಗದ ಮೋಡಗಳು
ನಭಕ್ಕೆ ಹೆಣೆಯುವ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ
ಬಂದಿಯಾದ ನಾವುಗಳು
ಮೇಲೆ ಹಾರಲಾಗದೆ
ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯಲಾರದೆ
ಕೊಡುವ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ
ಕನಸ ಪತ್ರವು
ಮೇಲಿನಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ
ಹಾಸಿಗೆ ಬಿಗಿದಿವೆ
ಬಾಹುಗಳೆರಡರಲಿ ಬಾಚುತ

ಕೆಸರಾಗುತಿವೆ ಗದ್ದೆಗಳೆಲ್ಲವು
ನೇಗಿಲೊಡೆದಿಹ ಮಣ್ಣಲಿ
ಹಸಿರಾಗಲು ನೆಲದೊಳು
ರೈತನೊಲವಿನ ಕಾಯಕ

ಹಸಿವ ತಣಿಸುವ ಮಂತ್ರವು
ಹೆಣೆದ ಉಲುಮೆಯ ತಂತ್ರವು
ನೀರನುಳಿಸುವ ಬದುವ ಕಟ್ಟುವ
ಬದುಕ ಕಟ್ಟಿದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ..

ಸುರಿದಿರ್ದ ಮಳೆಹನಿಯ
ಲೆಕ್ಕಹಾಕೆಂಬರು
ಬರಗಾಲದ ಬಿಸಿಲ
ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಕೆಯೆಂಬರು
ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೊಂದು
ಅಳತೆಯೆಂಬರು
ನಿನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯ ನುಡಿ
ನಂಬರಯ್ಯ
ಬದುಕಿನಾಳವ ಎಂತೆಂದು
ಕೇಳರಯ್ಯ
ಸಾವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಿಡಿದು
ಬೊಬ್ಬಿಡುವರಯ್ಯ
ಪರಮಾತ್ಮನಳತೆಯಗೋಲು
ಈ ಜೀವ ಜೀವ..

ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳು

ಪ್ರಾಸವಿಲ್ಲದೊಡೆ ರಸವಿರುವ
ಸರಸ್ವತಿಯು ನಾಲಗೆಯಲ್ಲಿರೆ
ಕಣ್ಣು ಮನಸುಗಳ ಸಂಗಮವದು
ನೋವು ನಲಿವುಗಳಿರಲು
ಕೊರೆವ ಮನಗಳಿಂದುದಿಸಿ
ಸಿಂಗರಿಸಿ ಬರೆವ ಪ್ರಾಸ ವಧುವದು
ನೀ ಹುದುಗಿರುವ ಸಾಲುಗಳು..

ಷಟ್ಪದಿ ಮಾತ್ರೆಗಳ ವಿಂಗಡಿಸಿ ಬರೆಯಲು
ಭಾವನೆ ಭಾವರ್ಥ ತಳತಳಿಸುತ್ತಿರೆ
ಕವಿ ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದಾಗುವುದು
ಏಕಾಂತ ಚಲನೆಯಲಿಂದು
ಪರಿಸರದ ಕಾಂತದಲೊಮ್ಮೆ
ಮನದ ಮಾತಾಗುವುದು
ನೀ ಹುದುಗಿರುವ ಸಾಲುಗಳು..

ಹೊಗಳು ಭಟನಿಲ್ಲದ ಭಾವದಲಿ
ಅವನಿವನ ನಿಜಕಲ್ಪನೆಗಳ ತೊಳಲಾಟ
ಜೀವ ಜೀವನದ ಸಾರವದು
ಕಬ್ಬಿಗನ ಬದುಕಿನೊಳ
ಪ್ರೀತಿ ಮಮತೆಗಳ ಜೇಂಕಾರ
ಉಬ್ಬು ತಗ್ಗುಗಳ ಅಹಕಾರವದು
ನೀ ಹುದುಗಿರುವ ಸಾಲುಗಳು ..

ಜಾರಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ

ಹೊಳೆವ ಕಂಗಳಿಂದು
ಹೊಳಪ ಕಳೆದುಕೊಂಡು
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೆರೆವ ಹೃದಯ
ಬೆಸೆದ ಬೆರಳ ಕಳಚಿಕೊಂಡು
ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಡೆದಿದೆ
ಮರಳ ಮೇಲೆ
ಮರುಳ ದಿಬ್ಬಣ
ಮರೆತು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದೆ

ಒಲವ ಅರ್ಥ ನಲಿವ ಮಾತು
ಮನಸಿನಿಂದ ಜಾರಿದೆ
ಛಲವು ಬಿಡದ ನೋವಿನಿಂದ
ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ನೀರಿದೆ
ಬದುಕು ನೀನು ಸುಖಕೆ ಮಾತ್ರ
ಕಷ್ಟ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಿದೆ
ಪ್ರೀತಿ ಒಲುಮೆ ನೆಪಕೆ ಬಂದು
ನಿನ್ನ ಸಂಗಂಡ ನಿಂತಿದೆ

ನೂರು ಕನಸಿನ ಎರಡು ಜೀವ
ಹಲವು ದಿನಗಳ ಮಧುರ ಮಾಯೆ
ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೆ ಸುಡುತಿವೆ
ಪ್ರವಾಹದಂತೆ ಎಗರಿದೆ

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ

ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನನ್ನಾಧಿಕಾರವನು
ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವೆನು
ರಕ್ಷಣೆ ಸಮರ್ಪಣೆ ನೀ
ಮಾಡುವೆನೆಂದು
ಹೇಳಿರುವರು ತಾತ್ವಿಕರು
ಹಕ್ಕುಗಳ ರಾಶಿಯದು
ಸೇರಿದ ಪ್ರಭುತ್ವವಿದು

ಕಾವವನು ಅಧಿಕಾರವನು
ಸಮಾಜದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ
ರಾಜ್ಯದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ
ಮೀಸಲಿಡುವವನಾಗಿ
ನಮಗೊಳಿತು ಸರಿ ನಡೆಗೆ
ನಮಗಳಿವು ಅರಿ ದ್ವೇಷಕ್ಕೆ
ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟದಲಿ ಬಂದು
ಬಂಧುವಾಗು ದೊರೆಯೆ

ಸಮಾಜದ ನಲಿವಿನಲಿ
ನಮ್ಮ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ
ನಮ್ಮವನಾಗಿ ಯೋಚಿಸು
ಅನಿವಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಜಿಸು
ಕೆಡುಕಿರಲು ಜನರಲ್ಲಿ
ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಮರಳಿ
ಸಂಹರಿಸು ಕಾಯ್ದೆಯಲಿ
ದೇಶದೋಷವ ಕಳೆಯಲು

ಹಣ ಚೆಲ್ಲಿ ಯಾಚಿಸದಿರು
ಮತ ಬೇಟೆಯಲ್ಲವದು
ದ್ವೇಷ ಭಾವದ
ಡೊಂಬರಾಟವು ಸಲ್ಲದು
ಸಹಕಾರ ಸಂಬಂಧ
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ
ಸರ್ವರ ಶಕ್ತಿಯದು
ನೀ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗುವುದು

ಬದುಕ ಕವಿತೆ

ಹಿತವಾದ ಮಾತಿರಲು
ಸತಿಯೊಲವಿನ ಸ್ನೇಹ
ಮಗುವಿನ ನಗುವಿರಲು
ಮತ್ತಿಲ್ಲ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾಹ
ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಾನಿರುವೆ
ಮನದೊಳಗೆ ನೀನಿರುವೆ..
ಓ ಕವಿತೆ..

ನಿನ್ನೊಲವು

ನೀತಿಯ ಪಾಠದಲ್ಲಿ
ಹುಸಿ ಕೋಪ ಕೊಂಚ
ಜೊತೆಗಿರುವ ಮಾತಲ್ಲಿ
ನೀನಗೇನೊ ಸಂಕೋಚ
ನಾನೊಮ್ಮೆ ಮರೆಯಾದರೂ
ನಿನಗೇನೂ ಆತಂಕ

ಕಲ್ಯಾಣದ ಕೂಗು

ಧರ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ
ಅಣಕಿಸಿ ಭಂಜಿಸುವ
ರಾಜಕೀಯ ಸರದಾರರ
ನೆಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಾಡುವ
ಕಾಯಕ ವ್ಯಾದಿಗಳೆ

ನಿಮಗೆಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು
ರಾಜಕೀಯ ತೊರೆದ
ಧರ್ಮ ಜೀವನದ
ಚಿಂತನಾ ಚಾವಡಿಯ
ಶಿವಶರಣರ ನಡೆ

ಜಾತಿಯಿಂದ ಜಾತನಲ್ಲ
ಚಿಂತನೆಯು ಪುಟಿದೇಳಲು
ನಿನ್ನ ಹೊಸಹುಟ್ಟು
ಶಿವ ಭಕ್ತರಿಗದು ಲೌಕಿಕ
ಸ್ವರ್ಗದಂತಿವುದು ಅರಿತರೆ
ತನ್ನರಿದವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸದು
ಕಲ್ಯಾಣದ ಕೂಗು