ನನ್ನ ಹಡೆದ ನೋವ ದನಿಯು

ನಿನ್ನ ಕನಸ ಖುಷಿಯ ಗಣಿಯು

ಹೇಳಳಾರದೆ ತಾಳಲಾರದೆ

ಕಹಿಯ ನುಂಗಿರಲಾರದೆ

ಬಾಳ್ವ ಪರಿಯನು ನೆಚ್ಚಿದೆ

ಒಲುಮೆ ಕುಡಿಯಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ

ನಗುವ ನೋಡುವ ತವಕವು

ಮಗುವ ಮುದ್ದಿಸೋ ಪುಳಕವು

ಸರಿತಪ್ಪುಗಳೇನೆ ಇರಲಿ

ಜಗವೇ ಕಂದನಿಗಾಗಿರಲಿ

ಬೆಳೆದ ಗಿಡದಲಿ ತುಂಬಿ ಫಸಲು

ತಾಯಿ ತ್ಯಾಗವು ತಡೆದು ಬಿಸಿಲು

ಓ ಮಾತೃ ಹೃದಯವ ನೀಡಿದೆ

ನನಗೆ ಜೀವದಾನವ ಮಾಡಿದೆ

ಮೂಗುತ್ತಿಯೊಂದು ಮುಂಜಾನೆಯಲಿ

ಬಾವಿಯ ರಾಟೆಯ ಹರಟೆಯಲಿ

ಮರಗಳ ಎಡೆಯಲಿ ತೂರಿದ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ

ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ ಕಥೆಯ ಹೇಳುತಿತ್ತು

ಚದುರಿದ ಕೇಶವು ಗಾಳಿಗೆ ಬಾಗುತ್ತ

ಬೆರಳಲಿ ಮಡಿಯುತ

ಕಣ್ಣು ಒಂದೆಡೆ ಹಾಯುತ

ನಾಳೆಯ ದಿನಗಳ ಎಣಿಸುತಿತ್ತು

ಚೆಲುವ ಗುಣಿಸುತಿತ್ತು ನಾರಿ ನಾಚುತಿತ್ತು

ಬೀಸುತಿವೈ ಗಾಳಿ

ಯಾವುದೋ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ 

ಮಳೆ ಸುರಿದಿದೆ

ತಂಪಾಗಿಸಿದೆ ನೆಲವ 

ಎನ್ನುತಿವೆ ಮನವು

ಎನ್ನ ಹಗಲ ಕನವೋ

ನೋಡುತಿರುವ ಕಂಗಳು

ಮಂಜಾದರೂ ಮುಪ್ಪಲಿ

ಮೈ ಸಾಕಲು ಸಾಕು

ಕೂಳ ರಾಶಿಯು ಎನಗೆ

ಎಂದೆನುತ ಸಾಕಿವೆ ಜೀವ

ಎನ್ನ ಆಸೆಯ ಮನೆಯ ಕೂಸ

ತೊರೆಯದಿರೆನ್ನನು ಕೃಷ್ಣ 

ರಾಧಿಕ ವಲ್ಲಭ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ 

ನಿನ್ನನೆ ನಂಬಿರುವ ಜೀವ

ನಿನ್ನೊಲು ಶರಣಾದ ಈ ಭಾವ||೨||

ನಾ ರಾಧೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನಿನ್ನಯ

ಯಶೋದೆಯಂತೋ ಅಲ್ಲ ಕನಯ್ಯ

ಮರುಳಾದೆನು ನೋಡಿ ನಿನ್ನಾಟವನು

ಮರೆಯಲಾರೆನು ಬಾಲ ತುಂಟಾಟವನು..

ಸ್ವೀಕರಿಸೋ ಹೇ ಮುಕುಂದ

ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಲೀಲಾನಂದ|೨|

ತಪ್ಪಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ನಿನ್ನ ವಾಣಿಯು

ಸುಮಧುರ ಸಾನಿಕ ಧ್ವನಿಯು

ದುರುಳನ ರಕ್ಷೆಯ ಮುರಿದ ಮುರಾರಿ

ಮಗಳಿಗೆ ವರವನು ನೀಡಿದ ಶ್ರೀ ಹರಿ

ಆಸರೆ ನೀಡು ಅರ್ಜುನ ಸಖನೆ

ರುಕ್ಮಿಣಿ ಭಾಮೆಯ ಪ್ರಿಯಕರನೆ|೨|

ಜೀವದ ತಂತಿಯು ಮೀಟಿದೆ

ಹೃದಯದ ಗೆರೆಯನು ದಾಟಿದೆ

ಪಲ್ಲವಿ ಅರಿಯಲು

ಒಲವನು ಮರೆಯಲು

ಅನುಪಲ್ಲವಿ ತಾನೆ ಜಾರಿದೆ

ಭಾವನೆಗಳನು ಮಾರಿದೆ..

ಭಾವನೆಗಳನು ಮಾರಿದೆ..

ನೀರಿಗೆ ಬೀಳುವ 

ಕಲ್ಲಿನ ದನಿಯು

ಶಾಂತತೆಯನ್ನೆ ಕದಡಿದೆ

ಜೀವನ ಚೈತ್ರವ

ತುಂಬಿದ ನೆನಪುಗಳ

ಸಂಬಂಧವನ್ನೇಕೋ ಕಡಿದಿದೆ

ಮತ್ತದೇ ಬಿರುಗಾಳಿ

ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನಲಿ

ದೂರಕ್ಕೊಯ್ಯುತಿದೆ ಮನವನು

ತಿರುಗಲಾರೆನು ಸರಿಯಲಾರೆನೆಂದು

ನಯವಾಗಿ ದೂರುತ್ತಿದೆ

ದೂಡುತಿದೆ ಈ ತನುವನು