ನಿನ್ನಾ ಅವನತಿಯ

ನೀ ಕರೆದಂತೆ

ಬಾಸವಾಗುತಿದೆ..

ಒಳಗಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಗಳ

ತೆರೆದೆನ್ನ ನೋಡು

ನಾಶವಾಗುತಿಹೆ ನೀನು..

ಮರವಲ್ಲ ನಾನು

ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡವಲ್ಲ

ನಾನು ಕುರೂಪ

ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೃತ ರೂಪ

ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳೆಲ್ಲವು

ಜೇಡರ ಬಲೆಯಂತೆ

ಮುತ್ತಿವುದೆನ್ನನು..

ಕೂಗು ಜೋರಾಗಿ

ಮೆತ್ತಗಾಗುವವರೆಗೆ

ನಿನ್ನ ಧನಿಯು

ಕಿರುಚಾಟ ನರಲಾಟಕಿಲ್ಲ

ಅವಮಾನ

ಮೌನದೊಳಿರುವುದೆಲ್ಲವು

ನಾನಾರೆಂದು ಮತ್ತೆ

ಕೇಳದಿರು 

ಈ ಧರಿತ್ರಿಯಲಿ

ನನ್ನೊಡಲ ಅಗ್ನಿಯಲಿ

ನಿನ್ನ ಸಂತಾನವೆಲ್ಲವು

ದಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು..