ಅಡವಿಯೊಳಗೆ ಅವಿತಿದ್ದ 

ನರಿಗಳೆಲ್ಲವು ಕೂಗಿಡುತಿರೆ..

ನಗರಕ್ಕೊಯ್ಯುತ್ತಿದೆ ವರ್ತಮಾನವು

ನುಂಗುವ ಭೀತಿಯ

ಆ ಕಾಳರಾತ್ರಿಯ..

ಭಯ ಛೇದಿಸೋ ಒಡಲು

ನಿರ್ಭೀತ ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಕಡಲು

ಸುನಾಮಿಯಂತೆರಗಲಿ

ನಿನ್ನಾತ್ಮ ಬಲದೊಳು

ಅಡಗಿ ತರಗೆಲೆಗಳ ಸದ್ದು

ನಡುಗಿ ಬೆವರಲಿ

ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ನುಗ್ಗುವ

ಕೋಪ ಹತಾಶೆಯ

ಹರಿತ ನುಡಿಗಳ ದಂಡು

ಕೊಲ್ಲುವ ಮನಸಿನ ಹಿಂಡು..